In veel projecten verschijnt het landschap pas nadat de bouw is afgerond, en krijgt het vorm via een efficiënt maar sterk gestandaardiseerd proces: de site wordt bouwrijp gemaakt, bestaande vegetatie verdwijnt, en nadien worden bomen en planten uit kwekerijen aangevoerd. Deze werkwijze biedt duidelijkheid en voorspelbaarheid, maar laat weinig ruimte voor wat er al aanwezig is. Daardoor wordt landschap vaak gereduceerd tot een afwerkingslaag — zorgvuldig ontworpen, maar losgekoppeld van de tijd en de specifieke eigenschappen van de plek.
Wat vooraf bestond, overleeft de sloop/aanleg werken zelden, en ecologische waarde gaat onopgemerkt verloren.
Dat spanningsveld is ook zichtbaar in cijfers: terwijl de bebouwde ruimte in België blijft toenemen, stagneert de totale biomassa.
In die groeiende kloof ligt een waarde die vandaag vaak onbenut blijft.